مواعظ ( مواعظ - فارسى و عربى ) دفتر يادداشتى است از آن يكى از واعظان سده سيزدهم و شيعى كه درآن مطالبى رابه صورت پراكنده در پند و اندرز و تفسير آيات تحرير شده است . 14829 ) نسخه شماره : 4472 - 192 / 22 آغاز : اول مرتبه معرفت خدا واجب است همه ماها مكلفيم به معرفت الهى و بعد از شناختن پروردگار خود مكلفيم به عبادت وبندگى نمودن انجام : اللهم اقرن بالعافية غدونا وآصالنا اللهم اختم لنا بالسعادة . تحريرى ، بى كا ، قرن 13 ، جلد : تيماج مشكى مجدول ضربى ، 159 برگ ، مختلف سطر ، 11 * 18 سم المواعظ الحسينية - الافادات الحسينية ( اخلاق - فارسى ) نقوى نصيرآبادى ، دلدار على بن محمد معين ، 1166 - 1235 ق شامل 51 موعظه كه يكى از مواعظ تاريخ 1200 را دارد . [ الذريعة 2 / 254 و 23 / 227 ] 14830 ) نسخه شماره : 765 - 55 / 5 آغاز : بسمله جميع محامد و صنوف ستايش جناب واحد احديرا سزاست كه صفت تجرد و انفراد را به حضرت قدس خود اختصاص فرمود . . . اما بعد تراب اقدام علماى دين . . . سيد دلدار على بن سيد محمد معين الهندى النصير آبادى موطنا والكهنوى مسكنا انجام : و صلوات باد برجناب محمد وآل اطهار او و سلام برشما باد و رحمت خدا و بركات او تمام شد كتاب مواعظ حسينيه از اول تا آخر ، نستعليق ، بى كا ، يكشنبه 16 شعبان 1249 حسب الفرمان مولوى شيخ فقير حسين 1249 ، عناوين ونشانيها شنگرف ، نسخه درحاشيه تصحيح شده و كرم خوردگى دارد ، دراول نسخه يادداشتهايى به تاريخ 1254 و 1255 ديده مىشود ، جلد : گالينگور ، آبى ، عطف پارچه مشكى ، 337 برگ ، 19 سطر ، 5 / 16 * 5 / 23 سم مواعظ العارفين ( اخلاق‌فارسى ) حسينى لاهيجى ، مرتضى بن عبدالوهاب عده اى از دوستان مؤلف ازوى خواسته بودند كه كتابى در مواعظ عرفانى نه بر سبك واعظ منبرى ، در سى مجلس تأليف نمايد ، مؤلف نيز در اجابت درخواست آنها با اضافه نمودن ده مجلس ديگر اين رساله را در چهل اشراق نگاشته است . مؤلف در مقدمه بحثى در آداب وعظ و واعظ و متعظ بيان نموده و پس از آن اشراقها را شروع نموده و نسخه حاضر